Na een ontbijt met roerei, koffie en fruitsalade nemen we de komende reis even door met Laura, onze reisagent. Ze vertelt honderduit over het weer, de cultuur en de corruptie. Je kan zomaar aangehouden worden door de Policia, en een nepboete krijgen. Tip: beleefd blijven en de poetlap even trekken.
Vandaag gaan we een kijkje nemen in de mondaine badplaats Playa del Carmen.
We blijken vlak bij het strand te logeren in een zijstraatje van Avenido Quinto, waar het hele toeristenleven zich afspeelt.
Het is een beetje spitsroeden lopen, want iedereen wil dat je zijn / haar winkel leegkoopt, plaatsneemt op het terras, kaartjes koopt voor de boot naar Cozumel, een massage ondergaat, of je tenen schoon laat knabbelen door je voeten in een aquarium met vissen te zetten. Maar we hebben ze opdringeriger meegemaakt.Het is eigenlijk wel een gezellige bende, af en toe besproeid met een flinke plensbui. De regen maakt het er niet koeler op, het is en blijft broeierig.
In Condominio Arqueologicas Villas is het een stuk rustiger. Er staan slagbomen en bewaking rond een regenwoudje, en er staan luxe villa's rond een veld met Maya ruines. We zullen ze imposanter zien, maar niet charmanter, zo midden in een ballentent. Ook zitten er agouti's ofwel goudhazen, weliswaar met zonder lange oren, maar met een rijk glanzende vacht. Alom tegenwoordig is ook de quiscalus mexicanus, een soort kouw met een lange staart.
Op het dakterras van de Posada is het nog veel rustiger. Onder het genot van een cerveza en een sandwich uit de 7-Eleven minimarkt kijken we uit over de de huizen en het strand, en zien we veel vogels voorbijvliegen: zeearenden, fregatvogels, een stoet witte reigers en een roedel pelicanen.
De ergste warmte is voorbij. Men slentert rond, neemt een ijsje of zit op een bankje en laat een gemeleerde stroom mensen aan zich voorbij stromen. Locals, families, toeristen en rugzakkers, pasgehuwden, burritoverkopers, alles komt voorbij.
Op het plein maken de Maya-dansers zich op voor de eerste voorstelling. Gekleed in kleurige kostuums en getooid met veren hoedjes klimmen de dansers in een hoge paal. Op listige wijze worden vier lange touwen bij het topgedeelte opgewikkeld. Vervolgens vormen ze onder het geluid van een ijle fluit en een trommeltje een soort zweefmolen en zwieren ondersteboven gehangen naar beneden. Maar niet voor een veren hoedje langs het publiek is gegaan voor het ophalen van de goede gaven. Speciaal hiervoor is er een vriendelijke extra dikke Maya aangesteld. Hij kan niet naar boven, maar zijn rol is onontbeerlijk.
Tegen donker eten we taco's op het strand bij een gammel tentje. Unieke feature: er zijn geen wiebeltafeltjes, want alles staat in het zand. Er zijn taco's met gefrituurde snapper en taco's met kip, bonen en quacomole saus. Heerlijk! Het bier wordt geserveerd met een schijfje limoen in de hals, tegen de vliegen.
Aan het tafeltje naast ons zit een Mexicaanse familie, die in de States woont en hier op vacantie is. Ze kunnen geen genoeg krijgen van de vele mannen-met-hoeden-en-gitaren die sentimetale liederen komen kwelen aan hun tafeltje. We genieten mee tot we groen zien.
De rekening van taco's en drank bedraagt 'one thousand million pesos', ofwel 30 euro. Plus een mooie tip. Al met al een dag die helemaal niet tegenvalt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten