Chicanna Ecovilla hebben we uitgekozen omdat het niet ver van Calakmul ligt. Toch is het speciaal, want het ligt midden in de jungle. Het is van alle gemakken voorzien, al vergt het uploaden van foto's soms teveel van het wifinet. Het zij zo. Dertig jaar geleden kwam je thuis met max 10 filmrolletjes die eerst nog ontwikkeld moesten worden. We zijn verwend tegenwoordig.
Calakmul ligt ook midden in de jungle, maar niet aan de hoofdweg maar op anderhalf uur hotsebotsen over slechte smalle weggetjes. Eigenlijk niet voor gewone personenauto's. Dus hebben we maar een tour geboekt, dan komt alles goed. Het busje komt keurig om half acht 's ochtends voorrijden, en bevat reeds een Mexicaanse familie. Vader, moeder en dochter, en een schoonzoon, maar die komt uit Antwerpen.
Calakmul was vroeger een grote Maya stad. Groot wil zeggen vijftigduizend inwoners, en duizenden gebouwen. De stad is honderden jaren bewoond geweest, maar is tegen negenhonderd verlaten door de inwoners. De belangrijkste verklaring is de droogte theorie. De stalagmieten in de cenotes in het noorden even hiervoor een aanwijzing. Er is rond die tijd een periode van 15 jaar dat ze niet erg groeiden. Dat geeft voor een agrarische gemeenschap natuurlijk de noodzaak om te migreren. De komplete stad werd vergeten en overgroeid door de jungle. Tegenwoordig is een vijf procent opgegraven.
Dat opgraven is specialistenwerk. Het moet zorgvuldig geschieden, je weet nooit wat je vindt. Het jaden masker uit een vorige post is bijvoorbeeld hier gevonden. Ook zijn er prachtige muurschilderingen gevonden. Hieronder afbeeldingen van replica's. De orginelen zijn niet te bezichtigen. Veel te kwetsbaar. Denk aan wat er gebeurd is met alle grafschilderingen in Egypte. Hier zijn ze wijzer.
Hieronder een perceel dat nog opgegraven gaat worden. De randen zijn mooi afgeperkt, en voor de rest, ga d'r maar aan staan.
In de bomen boven ons hangen een stel brulapen rond. Het is uitkijken met fotograferen, het schijnt dat als er eentje naar beneden gaat schijten, de rest prompt volgt.
Hier mag je sommige bouwwerken beklimmen. Zeer aan te raden, want als je eenmaal boven het bladerdek uit komt, is het uitzicht grandioos. We trotseren onze hoogtevrees en genieten. Als je naar het zuiden kijkt, zie je Guatemala liggen. De grens is maar 22 km weg. Niet dat het wat uitmaakt, het is allemaal jungle. En Mayaland gaat ook gewoon verder.
Na de ruines doet we nog een late picknick-lunch en dan gaan we weer op huis aan. Onze gids is een vogelspotter met scherpe ogen en localiseert feilloos het interessante wildlife. Maar liefst twee soorten toekan's zien we. 't Kan er mee toe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten