Vandaag staat er op het programma een rit naar Tulum, en verder eigenlijk niets. Tulum is de laatste etappe voordat we het vliegtuig naar Amsterdam weer nemen vanaf Cancun.
Het enige beschrijvenswaardige onderweg is dat het zo hard regent, dat het stuurwiel van onze auto spontaan in hout verandert, en er op de streken van het kompas acht handvaten uit groeien. Varen maar! Gelukkig komen we behouden en wel aan.
Tulum is een badplaats die harder is gegroeid dan de bijbehorende infrastructuur. Ons hotel Piedra Escondida ligt weliswaar mooi pal aan het strand van de caraibische zee, maar ook aan een drukke smalle brokkelige weg vol kuilen, die op dit moment dik onder water staan. De ontvangst echter is allerhartelijkst met handdoeken,een mangococktail en vriendelijke woorden. We scoren een huisje aan het strand met een dak van palmbladeren.
Op het strandje hebben de zeeschildpadden op verschillende plekken eieren gelegd. Zodra die uitkomen, worden de jonge schildpadjes de zee ingeholpen door vrijwilligers. Misschien kunnen we er wel bij zijn.
Maar eerst brengen we een bezoek aan Akumal Monkey Sanctuary. Er is een bonte verzameling beesten die om wat voor reden ook hierheen zijn gebracht en niet vrijgelaten kunnen worden. In beslag genomen apen van allerlei soort, illegale toekan's, varkentjes, herten, geiten, ara's en een python. De maki op de foto is eigenlijk helemaal geen aap, en hoort thuis op Madagaskar. Marcos leidt ons rond, we hopen en verwachten dat een flink deel van de flinke toegangsprijs gaat naar uitbreiding van de opvang.
's Avonds eten we in het Piedra, met het geruis van de branding vlakbij. We steken op slippers het strandje over, als het ware als op eieren, en we staan in 20 seconden in het restaurant. Nacho's met rauwe gemarineerde tonijn en avocado gaan er wel in, voorafgegeaan door een margherita op ijs.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten